Nobel 2013: Peter Higgs i François Englert

W zasadzie od lata 2012, gdy odkryto bozon Higgsa, było jasne, że dość elegancki mechanizm ukrytej symetrii, znaleziony przez kilku badaczy mniej więcej niezależnie od siebie, jest rzeczywistością. Przedtem była to atrakcyjna możliwość zbudowania teorii znanych cząstek elementarnych, czegoś w rodzaju Układu okresowego wieku XX – podobnie jak Układ okresowy uporządkował pierwiastki w chemii, Model Standardowy uporządkował wiedzę na temat cząstek. Wiemy, z czego składa się świat: z atomów, a piętro niżej z cząstek elementarnych opisywanych właśnie przez Model Standardowy. Bozon Higgsa jest nieodzowny, jeśli cząstki takie jak elektron mają być masywne – a wiadomo przecież, że są (bezmasowy jest tylko foton oraz gluony: chodzi o masę spoczynkową).

Czastki_elementarne_modelu_standardowegoŹródło: Wikipedia

Tabelki to jeszcze nie nauka, a przynajmniej nie cała. Jednak chęć systematyzacji i uporządkowania jest ważna, pomaga też ustalić, czego jeszcze nie wiemy. Jak się zdaje, największymi niewiadomymi są ciemna materia i ciemna energia. Samo istnienie ciemnej materii, czyli cząstek, których dotąd nie zaobserwowano inaczej niż przez ich oddziaływanie grawitacyjne, oznacza, że Model Standardowy nie zawiera wszystkiego. Układ okresowy, kiedy sformułował go Dymitr Mendelejew też nie był kompletny, ale i tak odegrał ogromną rolę w nauce.

Więcej o Modelu Standardowym

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s